Extreme armoede belet onze meisjes naar school te gaan. Ze leven letterlijk aan de rand van de maatschappij, hebben geen vader en/of moeder meer, ofwel is de vader of moeder gehandicapt of te ziek om voor het gezin te zorgen.
Deze jonge meisjes vormen een makkelijk doelwit voor kinderhandelaars, ze worden verkocht als kindhoertje, riskeren te worden uitgehuwelijkt aan een veel oudere man als 2de of 3de vrouw, ze worden uitgebuit in fabrieken of komen terecht bij rijke families als ‘meid voor alle werk’. EIB wordt dagelijks geconfronteerd met een wereld van uitbuiting en discriminatie waarin deze kinderen leven.
EIB is van nabij betrokken bij de opvoeding en educatie van deze groep van meisjes. Daarin zijn we uniek als organisatie. Door de jaren heen hebben we een enorme ervaring opgedaan in het werken met straatarme (puber)meisjes, het werken in krottenwijken en in de educatieve sector in Bangladesh. Dit is dan ook, door de jaren heen, ons sterkste punt geworden.
We beschouwen elk kind, ingeschreven in ons programma, als een individu met eigen problemen, dromen en verlangens. Meisjes en vooral (wees)meisjes worden zwaar gestigmatiseerd in Bangladesh. Deze kinderen hebben geen rechten, ze zijn vaak getraumatiseerd, hebben geen zelfvertrouwen en krijgen geen respect. Het is bijgevolg niet eenvoudig om met deze kinderen en jonge vrouwen aan een toekomst te bouwen. Dit moet langzaam gebeuren, met het nodige begrip en op het ritme van elk kind afzonderlijk.
De leeftijd van meisjes ingeschreven in ons onderwijsprogramma, varieert van 6 jaar (lagere school) tot universiteit (18 jaar en ouder). Meisjes moeten ongehuwd zijn willen ze in aanmerking komen voor een EIB-studiebeurs.