Veiligheid stelt weinig of niets voor in de leefomgeving waar onze meisjes wonen. De situatie is vooral gevaarlijk voor een opgroeiend (vaderloos) (puber)meisje.
De streek in het zuiden van Bangladesh, op de grens met Birma, staat bekend als draaischijf voor kinder -en mensenhandel. Wanneer een kind ‘verdwijnt’ komt het politieapparaat nauwelijks in beweging. De meeste kinderen worden nooit teruggevonden. Jonge meisjes brengen goed op in bordelen, jonge meisjes zijn erg gegeerd als kindbruid in Pakistan, de Golfstaten en Saoedi Arabie. Sommige kinderen worden ontvoerd als ‘orgaandonor’.
‘Mastaans’ (locale maffia), zijn betrokken bij talloze vormen van criminaliteit zoals wapenhandel, drugssmokkel, prostitutie en afpersing. Meisjes worden lastiggevallen op weg naar school/huis en riskeren te worden ontvoerd of verminkt (met een bijtend zuur) wanneer ze niet ingaan op de seksuele avances van dergelijke criminelen. Je moet zelfs aan dergelijke mastaans betalen om een ziekenhuis binnen te ‘mogen’…
Alhoewel verboden onder de Bengaalse wetgeving, wordt in afgelegen dorpen nog vaak ‘recht gesproken’ volgens een plaatselijke interpretatie van de ‘sharia’ (Moslimwet). Middeleeuwse lijfstraffen zijn hier de regel. Vooral vrouwen worden door dergelijke ‘rechtbanken’ zwaar benadeeld wat maar al te vaak resulteert in de zelfmoord van het vrouwelijk slachtoffer uit schaamte en om de eer van de familie te redden.