EIB werd opgericht door Willy Legendre. Deze geboren Antwerpenaar was werkzaam als freelance correspondent (fotograaf, radio, en schrijvende pers) in verschillende rampgebieden en (burger)oorlogen, en als hulpverlener voor o.a. Artsen zonder Grenzen (AzG) en het Hoog Commissariaat voor Vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR). Beide organisaties zijn winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede. Willy kreeg in Engeland, via AzG, een professionele opleiding als hulpverlener in gewapende conflicten en noodsituaties, in het management van vluchtelingenkampen en in het werken in sloppenwijken.
Begin jaren ‘90, tijdens zijn werk met AzG voor Birmaanse vluchtelingen in het zuiden van Bangladesh, werd Willy geconfronteerd met brutale discriminatie van vrouwen en meisjes in het land. Met de (financiële) steun van enkele AzG-medewerkers richtte hij in 1993 een steunfonds op om 3 Bengaalse meisjes school te laten lopen. Een van deze meisjes was zo erg ondervoed, dat ze eerst maanden extra voeding nodig had voor ze naar school kon (nu studeert ditzelfde meisje aan de universiteit). De idee voor de oprichting van EIB heeft toen vorm gekregen.
Na de oprichting van EIB in 1995, heeft Willy in januari 1996 het (onderwijs)programma in Bangladesh opgestart en woont en werkt hij sindsdien bijna constant in Bangladesh. Om de taal, zeden en gewoonten, de problemen en de frustraties, van de arme mensen beter te leren begrijpen, woonde hij langer dan een jaar bij een familie in een bamboehuisje in de sloppenwijken.
In 1996 hadden we amper 20 leerlingen in de eerste klas lagere school, ondertussen hebben honderden arme (wees)meisjes met EIB-steun leren lezen en schrijven, en zitten EIB-studenten in de lagere & middelbare school en studeren ze aan een universiteit. Meisjes kunnen met de hulp van EIB een technische opleiding volgen en sommigen hebben ondertussen reeds een goede baan gevonden.
Omdat het geen zin had om hongerige en zieke kinderen naar school te sturen, waren we al snel verplicht om ook medische hulp en extra voeding te voorzien. Eigen opgeleide leraren werden ingeschakeld om gratis bijles te geven aan onze studentes. Ook andere activiteiten, zoals sport voor meisjes (voetbal & volleybal), zelfverdediging (taekwon-do & karate-do), en culturele activiteiten (toneel, muziek & dans) werden in de loop der jaren aan het originele concept toegevoegd. Via medische urgente interventies heeft EIB ondertussen het leven kunnen redden van tientallen straatarme meisjes en vrouwen.