Sinds haar oprichting in 1996, heeft EIB heel wat gerealiseerd en enkele van die realisaties blijven het vermelden waard; het is immers niet evident dat een meisje dat tot haar 5de ernstig ondervoed was, de ‘Unicef Media Award’ wint met een reeks in het Engels, op de computer geschreven verhalen. Het is in Bangladesh evenmin alledaags dat een meisje uit de sloppenwijken, van wie de vader is vermoord, op een nationale sportwedstrijd in Dhaka, door de minister van ‘Sport & Jeugd’, een zilveren medaille overhandigd krijgt. Het is zelfs niet ‘gebruikelijk’ dat arme (vaderloze) meisjes de mogelijkheid krijgen om te studeren en het is hoogst ongewoon dat een meisje haar studies met glans afsluit.
Niettegenstaande we het werk en de inzet van het personeel en de vrijwilligers van EIB in Bangladesh en België, noch de vrijgevigheid en het vertrouwen van onze donoren willen minimaliseren, gaat alle eer naar de meisjes zelf. Het zijn deze kinderen die elke dag opnieuw de confrontatie aangaan met schrijnende armoede, vooroordelen, religieuze taboes, en discriminatie. En het zijn zij die in de frontlinie staan om te kunnen en te mogen studeren waardoor ze bouwen aan een beter leven en een veilige toekomst als zelfstandige vrouwen.
Tegelijk is EIB betrokken bij verschillende initiatieven en interventies die niet noodzakelijk met de begunstigden van het EIB-programma te maken hebben. Dit heeft de integratie van EIB in het projectgebied sterk bevorderd.